Alaala ng Undas

DSC00766

Choi:     Riz, lapit na pala undas.

Rizz:      Oo nga choi.

Choi:     Ano, kayo pa rin ba ngayon ang kumakanta sa mga misa sa sementeryo?

Rizz:      Oo naman. Pero hindi na gaya ng dati.

Choi:     Bkit naman?

Rizz:      Iba na ngayon. Maraming na kasing choir. Kaya may schedule na sa mga misa kung sino kakanta.

Choi:     Ganun ba? Dami na pala nabago ‘no!

Rizz:      Syempre naman, mukhang ikaw lang yata ang hindi nagbabago Choi…hehehe

Choi:     Sira! Eh ikaw nga dyan… baliw ka pa rin.

Rizz:      Aysus! Di ka na nasanay sa akin. Magtaka ka kung bumait ako hehehehe.

Choi:     Hahahahaha naku… puro ka kalokohan. Naalala ko tuloy noon.

Rizz:      Ang alin?

Choi:     Noong kumanta tayo sa puntod ng magulang ni Fr. Joe.

Rizz:      Ah ‘yon ba! Hahahahaha Oo nga. Hindi mo pa rin makalimutan ‘yon Choi ha.

Choi:     Syempre, sino ba naman ang hindi makalimot. Eh kasama kaya ako doon sa mga pamankin ni Padre.

Rizz:      Hahahaha.. Ano nga pala Choi ang pakiramdam mo noong nasa loob ka ng puntod?

Choi:     Amf… tanungin ba ako. Xempre, kinilabutan ako. Ikaw ba naman mahulog sa puntod na may lamang patay. Hindi ko naman kasi akalain na babagsak kami.

Rizz:      Asus di daw! Eh, bago pa nagsimula ang misa pinagsabihan na kayo ni padre na iwasan ang  tumuntong sa ibabaw ng puntod. Pero sadyang matigas ulo nyo kaya ayon, bagsak ang puntod. Sa dami nyo ba naman. Hahahaha

Choi:     Tawa ka dyan!

Rizz:      Totoo naman di ba? Tuloy naabala pa ang misa. Pati si padre di napigilan ang tumawa.

Choi:     Lokong yon, imbis na tulungan kami.. pagsabihan pa ng “buti nga sa inyo”.

Rizz:      Hahahahaha si Padre pa.

Choi:     Hay… those were the days… nakakamiss din ang mga escapades natin noon.

Rizz:      Oo nga. Woi Choi, sama ka sa petsa 2 ha. Kanta tayo sa sementeryo. Isa na lang schedule ng grupo natin. Hindi na tayo ‘yung  dati na indemand sa kantahan hehehehe

Choi:     Ganun ba. O sige sama ako. Anong oras ba schedule natin?

Rizz:      Alas onse ng umaga. Doon na lang natin ituloy ang kwentuhan.

Choi:     Ok sige. Namiss ko tropa. Lalo na ang inuman hehehehe

Rizz:      Asus! Ok… kita kits na lang tayo sa dos Choi.

Choi:     Ok

Si Choi ay kasamahan namin sa choir na nagtrabaho sa ibang bansa. Ilang  taon din kaming hindi nagkita , ngayon lang ulit sya umuwi.

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s