Archive for Agosto, 2009

Kojie

DSC01122Bandang alas singko ng umaga kanina, nagulat ako sa ikinuwento sa akin na ang alaga naming aso ay namatay. Hindi ko akalain na ang inaalagaan at minahal naming aso ay mamatay dahil lamang sa kawalanghiyaan ng mga taong sugapa sa aso.

Si Kojie (pangalan ng aming aso) ay kakaibang klaseng aso. Hindi siya pangkaraniwang aso. Isang aso na bihira lang makikita . Bata palang siya ay nadala na sa hospital dahil sa sakit na akala namin ay wala ng pag-asa. Pero ng iuwi namin si Kojie nadugtungan ang buhay niya dahil sa pagmamahal at kalinga.

Si Kojie na kinaiinggitan dahil masyadong spoiled. Si Kojie na sa tuwing lunes laging may bagong damit. Si Kojie na araw araw pinaliliguan at tinutotbrasan. Si Kojie na katabi  sa pagtulog sa kama. ‘Yan ang buhay ni kojie dahil siya ay special hindi lamang sa pag aalaga kundi special siya dahil masyadong maselan ang katawan at balat.

Si Kojie ang klase ng aso na walang balahibo. Ang tawag nga kanya kalabaw kasi parang kalabaw walang balahibo kita ang balat. Ang tawag talaga sa kanya ay Mexican Hairless. Kaya maselan ang balat nya. Magaling magkasugat at madaling mangati.

Nakakalungkot isipin na wala na si Kojie. Namatay siya dahil sa ipinaing pagkain na may lason kasama ng ina nya. May mga taong likas na walang awa talaga. Kahit na ito ay isang aso lamang… may buhay din ang aso. Nakakaramdam din ng sakit, tuwa at sama ng loob. Kung iisipin, ang aso ang bantay natin sa bahay. Ika nga, “Man’s bestfriend”.  Minsan nga ang aso ang nagliligtas sa buhay natin.

Ang aso ay parte na ng buhay namin. Bata palang ako mahilig na ako sa aso. Kaya kapag nakikita kong merong asong sinasaktan o kinakatay…. nadudurog puso ko. Minsan meron akong nadaanang bahay na may asong nililitson… napamura at napaluha ako sa galit.

Maraming aso na ang nabiktima ng kawalanghiyaan ng mga taong dumale kay Kojie. Hiling ko lang sana makarma ang mga taong gumawa ng kawalanghiyaan sa mga asong walang kalaban-laban.

Kaya ng malaman kong wala na si Kojie parang nawalan din ako ng kapatid o kapamilya. Masakit isipin na ang pinakamamahal mong alaga sa isang iglap lang. Wala ng Kojie na sasalubong sa akin sa tuwing ako ay uuwi. Wala ng Kojie na makikipagharutan sa akin. Wala ng Kojie na makikipag agawan ng pwesto ko sa higaan at makakatabi ko sa pagtulog sa gabi.


Maraming Salamat at Paalam Tita Cory

Ang pagkawala ng simbulo ng kalayaan ng bansang Pilipinas ay isang malaking kawalan ng mamamayang Pilipino. Ang kauna-unahang babaeng presidente ng Pilipinas na naging daan tungo sa demokrasya. Ang babaeng napakatatag, simple, mapagmahal, mabait at maka-Diyos.

3764689605_26b849a840_m

Labing-apat na taon ako nang nabuhay ang People Power. Malayo man ako sa kaganapan, narinig ko sa radyo at nakita ko sa telebisyon ang mga pangyayari. Iba-ibang klase ng tao ang nagsamasama, may mga pari, madre, seminarista, tatay, nanay at mga bata. Mga sundalo, mayaman at mahirap. Lahat nagkaisa para sa pagpapababa ng diktador.

lopezphoto

Naging presidente si Tita Cory…. sa loob ng anim na taon ng pamumuno nya, maraming coup ang dumaan pero hindi natinag ang dating pangulo. Hindi man naging perpekto ang pamumuno ni Tita Cory, hindi man nakontento sa serbisyo niya ang ilan sa mamayang Pilipino, hindi man natupad ang ibang pangarap para sa bayan…. ang pagiging malaya ng sambayanan ay naisakatuparan.

cory_aquino_pic

Sa pagkawala ni Tita Cory, marami ang nalungkot. Nalungkot dahil wala ng Cory na makikitang nakikipaglaban sa bayan, nalungkot dahil isang ina ng bayan ang nawala. Sa kabila ng lungkot, masaya na rin dahil hindi na siya naghirap. Masaya dahil kasama na niya ang kanyang mahal na asawa na si Ninoy, masaya dahil kasama na niya ang Poong Maykapal.

3790651261_f01b596f41_m

Sa naganap ng necronological service kagabi, lahat ng malalapit sa puso ni Tita Cory ay nagbahagi ng kanilang kuwento habang nabubuhay pa ang pangulo. Maging ang naging kritiko ni Tita  Cory nagbigay ng madamdaming pahayag.

3791253127_174502910f_m

Sa huling araw ni Tita Cory… bumalik ang isang kaganapan. Gaya noong namatay at inilibing si Ninoy. Kapwa pinoy makikita mo kahit saan habang pinakikinggan at pinapanood ang huling misa kay Tita Cory. Habang inihahatid siya sa kanyang huling hantungan lahat nakikiisa sa pag-iyak. Lahat may kanya-kanyang sariling kwento. Nagsamasama sa iisang adhikain. Hindi alintana ang panahon, pagod, at gutom makapagbigay pugay at makapagpaalam lamang kay Tito Cory. Umabot ng halos siyam na oras ang funeral parade. Emosyonal hindi lamang ang mga anak at kaanak ni Tita Cory kundi pati na rin ang mga kaibigan at mga taong nakapalibot sa Memorial Park.

Sa huling hantungan ni Tita Cory, lahat ng sulok ng Pilipinas nakatutok sa telebisyon, lahat nagpugay at nagbigay galang.  Si Tita Cory ay simbulo ng kapayapaan at kagitingan.

Sa iyo Madam Cory Aquino…. Maraming salamat sa pagbabahagi ng iyong buhay sa sambayanang Pilipino. Maraming salamat sa pagmamahal na iyong ipinadama sa buong Pilipino. Maraming salamat sa ‘yong pagiging ina ng iyong mga anak at ng bawat Pilipino. Magiging bahagi ka ng buhay ng bawat Pilipino.

Maraming Salamat at Paalam… Tita CORY!

3790793933_2cfa94cbe9_m